Fréttir

Um félagið

Myndir

Hluthafar

Starfsemi

Greinar

Útgerðin

Starfsmenn

Starfsmannafélag

Símanúmer

Þann 1. mars næstkomandi mun Benóný Benediktsson bifreiðastjóri formlega láta af störfum hjá Þorbirni Fiskanesi hf.  Bensi, er sá starfsmaður sem lengstan starfsaldur hefur hjá Þorbirni Fiskanesi hf. og hefur á sínum langa ferli séð fyrirtækið taka miklum breytingum.  Því var ekki úr vegi að ná af honum tali og fræðast um líf hans og störf í þau tæp 44 ár sem hann hefur starfað hjá fyrirtækinu.  Áður hafði Benóný starfað sem bílstjóri hjá Rafni Sigurðssyni skipstjóra ms. Kötlu frá árinu 1947 en þá tóku við tveir vetur á Grindvíkingi GK.  Árið 1949 hóf Benóný störf hjá Kaupfélagi Árnesinga.  En Benóný hóf störf hjá Þorbirninum þann 14. júní árið 1959 sem háseti á flaggskipinu Hrafni Sveinbjarnarsyni GK-255.  Skipið var þann tíma á síldveiðum fyrir Norðurlandi.  Veturinn þar á eftir tók hann að sér beitningu á sama báti.  Sumarið 1960 var Hrafn Sveinbjarnarson II GK-10 keyptur nýr frá Noregi og Benóný fékk starf á honum þar til um haustið er fækka þurfti mönnum um borð.  Stuttu síðar frétti Benóný að bílstjóra vantaði hjá Þorbirninum.  En frásögnin af þessum tímum fer Benóný best úr hendi:
„Ég fór beint á fund Tómasar Þorvaldssonar sem á þeim tíma bjó í Bræðraborg, því hann var að byggja sér húsnæði á Víkurbrautinni.  Þegar ég bankaði á dyrnar komu tveir ungir piltar til dyranna, annar 7ára og hinn 6ára.  Þessir drengir áttu síðar eftir að koma mikið við sögu í fyrirtækinu. Mig minnir að annar þeirra sé í dag forstjóri þess og hinn framkvæmdastjóri og staðgengill forstjóra.  Ég var ráðinn frá og með 1. október sama ár og náði að starfa sem bílstjóri í um 42 gjöful og góð ár.  Ég vil taka það fram að Tómas Þorvaldsson og þeir stjórnendur sem fetuðu í hans fótspor hafa reynst mér ákaflega vel.  Sérstaklega vil ég nefna Tómas, sem ég tel að hafi verið einn af mínum bestu vinum.  Einn af stærstu stjórnunareiginleikum Tómasar var hversu vel hann treysti starfsfólki sínu.  Á þessum tíma þurfti Tómas oft á tíðum að vera lengi frá fyrirtækinu, t.d. þegar farið var í söluferðir til Miðjarðarhafsins eða alla leið til Brasilíu.  Þá reyndi á mikið á gott traust og samvinnu þeirra sem eftir voru.  Allir sem einn lögðu sitt af mörkum svo allt gengi sem best fyrir sig.“
„Á tímabili var ég fenginn til að annast útréttingar fyrir fyrirtækið í Reykjavík.  Ég fór að morgni og verslaði ýmsa vöru en sótti um leið salt eða veiðarfæri. Þetta fyrirkomulag hentaði fyrirtækinu mjög vel því Tómas var þeim miklu gáfum gæddur að hafa mjög gott verðskyn og geta sagt vel til um hve mikið ýmsir smáhlutir gætu kostað.  Ég fékk útfyllta ávísun sem ég innleysti síðan í banka og notaði til að greiða fyrir þessa smáhluti.  Það brást ekki að sú fjárhæð var mjög nærri því sem allt kostaði.“

Okkur langaði að vita hvort ekki sé einhver atburður honum sérstaklega minnistæður á þessum langa starfstíma;  „Jú, jú, það eru nú ansi margir atburðir, en mér er sérstaklega minnistæður einn þeirra.  Þá var ég búinn að vera nokkuð lengi bílstjóri á einum tilteknum bíl.  Sá bíll var að margra mati orðinn hálfgerður forngripur, enda kominn fast að tvítugu.  Gerðist það að sá gamli bilaði.  Þar sem bíllinn var orðinn þetta gamall var mjög erfitt að fá varahluti í hann.  Þá voru nú góð ráð dýr, því mikil vinna var hjá Þorbirninum og mikið álag.  En til allrar lukku fréttum við af einum "asskoti“ góðum sem Miðnes í Sandgerði hafði lagt nokkrum árum fyrr. Þessi gripur var unglamb í samanburði við okkar þar sem hann var „aðeins“ 16 ára gamall. Því var drifið í því að kaupa bílinn.  Ég ásamt fleirum vorum fengnir til þess að sækja bílinn.  Þegar ég sá gripinn kom mér þessi staka í hug:“

Í Sandgerði var ég sendur
að sækja vörubíl
16 ára var hann
en talinn alltof dýr
á loftpúðum með leynigír
lá hann eins og skata
en ekki vissi ég eða þú
hve miklu var að tapa.

Félags- og réttindamál eru Benóný mjög hugleikin.  Hann hefur staðið í fremstu röð með félagsmönnum í kjarabaráttunni og af þrautseigju og ósérhlífni varið rétt þeirra, enda mikill hugsjónamaður.  Hann hefur í mörg ár starfað fyrir Verkalýðsfélag Grindavíkur, fyrst sem varaformaður þess til margra ára og loks sem formaður þess síðastliðin 18 ár.
En hver er galdurinn við það að endast svo lengi á þessum vígstöðvum eins og í hans tilfelli?
„Ég held að þessi staka lýsi því einna best:“

Ég hef komist á það lag,
og iðkað heima og víðar,
að fresta þeirri dáð í dag
sem drýgja mætti síðar.

Að flutningi loknum skellti hann upp úr.  Er það viðmælanda til mikils efa að framkvæmdamaður og hugsjónamaður sem Benóný er, hafi þetta að leiðarljósi, nema þvert á móti.  Eflaust eiga margir eftir að sakna starfskrafta Benónýs og erfitt verður að fylla hans skarð svo vel sé.  Við óskum Benóný alls hins besta í ókominni framtíð og þökkum kærlega fyrir gott og gjöfult samstarf þessi ár sem nú fylla rúma fjóra tugina.